Zinnen die je niets meer zeggen
woorden die je niet meer kent
Je geest die je bloot moet leggen
familiebezoek was ooit ongepland
In dit gebouw waar je ziel niet meer huist
maar waar enkel je lichaam de gangen nog doorkruist
Een vaag bekend gezicht dat weent
want de herinneringen zijn uitgeleend
Dementie heeft je toch gevonden
vastgebonden en verslonden
Het bezoekuur is voorbij
voor jou, mijn lieve man, maar zeker ook voor mij.

(Mike Raanhuis)

Ingezonden:Mike Raanhuis