Er is een tijd verstreken,
Voor niets en niemand opzij
geweken.
Je kon er niets aan doen ik
weet het,
Maar het maakt me wel zo ‘sad’.
Het gemis komt en gaat,
In een regelmatige maat.
En het komt nooit gelegen,
Die tranen als regen.
Het is als een droom,
Een geweldige stroom,
Die niet waar blijkt te
zijn,
Geen verdriet en geen pijn.
Maar het mocht niet baten,
Je hebt ons echt verlaten.
Er is niemand die het
begrijpt,
Dat ik niet kan zeggen dat
het spijt.
Want het was niet mijn fout,
Dat je ons verliet.
Jij bent ook niet de
schuldige,
Van al dat verdriet
Er is een tijd verstreken,
De tijd gaat veel te snel
voorbij.
Het lijkt nog niet eens 2
weken,
Dat je weg ging zonder te
zeggen:
‘Goodbye.’
Je moeder Hermina
~ Hermina Kho ~
