Waar ben je?
 
waar ben je nu?
net nu ik je zo nodig heb?
was onze vriendschap niet echt?
was alles tussen ons dan nep?

je zou er altijd voor me zijn
maar ineens heb je het te druk
moet ik onze vriendschap vergeten
en maar beginnen aan een nieuw hoofdstuk?

ongelooflijk , dat je dit kon doen
ik had in jou zo veel vertrouwen
ik weet niet of dat nog lukt
om ooit zo`n band met en ander op te bouwen

als vriendin ben ik je kwijt
ik voel me eigenlijk toch afgedankt
voor wat je me nu hebt aangedaan
heb ik echt maar 1 woord : Bedankt.......

© 2006  Angel
 
Vriendschap
vriendschap duurt tijden voort
en is eigenlijk nooit voor even
het kan jaren en jaren mee
want vrienden heb je een groot deel van je leven

vrienden die samen lachen
maar ook samen kunnen huilen
die beseffen als geen ander
dat ze hun vriendschap niet met anderen willen ruilen

met vrienden kun je lachen
en steunen je tijdens je verdriet
een vriend weet zonder woorden je gevoel
alleen al door je aan te kijken , praten hoeft dan niet

een vriend komt altijd op het goede moment
en slaat dan een arm om je heen
mag je genieten van echte vrienden
dan ben je nooit meer alleen….

© 2006  Angel

Twee vriendinnen
Samen zijn ze naar de school gegaan.
Ze begrepen elkaar en deden zich verstaan.
Bij de zusters deden ze leren.
Leerde bidden en ook eren.
Altijd samen zaten ze in iedere klas.
Ze werden vriendinnen heel te pas.
Bij elkaar kwamen ze ook thuis.
Er waren bij  een veel dieren in huis.
Later gingen ze bij de instuif dansen.
Hun leven was nog  vol met kansen.
Tot dat er een moest gaan ver over zee.
Ze moest gaan met haar ouders mee.
Wat een verdriet en zoveel leed.
Ze moest mee wat ze ook  deed.
Ver van elkaar ieder in een land.
Bleven ze toch houden die band.
Een trouwde er in Nederland.
De ander was daar en gaf haar een hand.
Een vriendin trouwde er over zee.
Kon de ander niet komen oh nee.
Ze kregen beiden gezinnen .
Niet veel tijd om iets te beginnen.
Altijd was er zoveel te doen.
Ook was er soms geen poen.
Toch bleven ze elkander trouw.
Al waren ze ieder een jonge vrouw.
De jaren gleden zo voorbij.
Er kwam weer een ander getij.
Het contact werd weer hecht.
De vriendschap was nog steeds echt.
Door geknipt was de draad nooit.
Zo een vriendschap werd niet weg gegooid.
Beiden nou in de winter van hun leven.
Blijven ze elkaar de vriendschap geven.
Deze mooie en zeldzame band.
Overbrugde zelfs een ver land.
Dit is geschreven door een van deze vrouwen.
Die wat over zee ging trouwen.
Deze band zal blijven bestaan.
Tot dat we naar ons einde zullen gaan.

 

Geschreven en ingezonden door:

©Cathy vd Biezen

Vrienden

Eens dacht je dat er veel vrienden waren.
Zoveel mensen gingen door je leven als garen.
Veel had je samen doorgemaakt..
Ook de mooie zaken alles werd er samen gekraakt.
Het waren vrienden voor je leven.
Alles werd er voor elkaar gegeven.
Tot er kwam een dag.
Die je niet komen zag.
Dat ze uit je leven verdwenen zomaar.
Kun je het ooit begrijpen het is zo onklaar.
Weet je dan wat mensen denken?
Aardig zijn en zonder te krenken.
Vrienden dat woord gebruikt en gezegd.
Is niet voor veel mensen weg gelegd.
Een vriend zijn in goede tijden .
Is gemakkelijk en doet niemand lijden.
Maar daar zijn in een moeilijke tijd.
Dat is een vriend die met je strijd.
Heb je zo een mens in je leven?
Dan is je iets heel speciaals gegeven.

Geschreven en ingezonden door:

©Cathy vd Biezen

Vrienden of?

Er zijn mensen in het leven die je hebt ontmoet.
Je wenste vaak dat je ze nooit had begroet
Ze blijven aan je kleven .
Waren ze maar weg gebleven .
Nooit gekomen op je pad
Had je veel leed nooit gehad.
Heb je dat jezelf al eens afgevraagd?
Waarom word een mens zo geplaagd?
Drogen tranen dan nimmer op.
Kom je ooit weer eens aan de top?
Je word door deze mensen veroordeeld.
Word er niet te gauw geoordeeld?
Mensen praten veel en snel.
Weten soms niet wat ze zeggen of wel?
Waarom toch zoveel slecht gepraat.
Kijk toch uit waar je mee omgaat.
Het zijn mensen die je totaal vertrouwde.
Je dacht er een huis op bouwde.
In de kou ben je blijven staan.
Het doet pijn om verder te gaan .
Vrienden waren het in je ogen .
Toch bleken ze zonder mededogen.
Zo hard als een steen.
Gingen ze zo maar van je heen.
Begrijpen doe je het nog steeds niet.
Pijnlijk dat je het nooit weet of ziet.
Voordat het is veel te laat
En de pijn niet meer over gaat.

Geschreven en ingezonden door:

©Cathy vd Biezen






mail deze link!
Vul het emailadres van de ontvanger in:















Logo