Voor Elise Valcke

Jij brak in knop alleen

ik kan het niet,

ik kan het niet,

en wil het niet aanvaarden:

 het dagelijks te witte licht

en in de lenteluchten

de zijdenlichte witte vleugels

die mijn zuchten willen dragen:

 Elise! Elise!

Ik moet jou niets meer vragen,

maar

opwellend

zwellen dikke parels:

 flou

ontwaar ik enkel nog jouw dichtgebleven rozenknop

en kan het bevend niet aanvaarden.

(Sylvia Schrijen)

Ingezonden door : Sylvia Schrijen