Hier nog samen met papa die ze zo erg mist.

9 September 2003

Ik heb rond 11 uur met de verpleging gebeld die vertelde dat de slaaptest mislukt was

Ze had alle bedrading los getrokken.Ze had er geen zin meer in.De verpleegster vertelde ook dat ze zich gevangen heeft gevoeld.Ze lag aan weet niet hoeveel draadjes en een band om haar borst wat erg strak zat en dan moet je het al benauwd hebben.Ze was wel opgewekt werd verteld.De longarts en de cardioloog hadden toch nog vocht achter de longen gevonden en hadden haar nog wat plastabletten erbij geven.De verpleegster vertelde dat ze erg achteruit gegaan is.

Rita belde om te vertellen wat de arts hun had medegedeeld.Rita en Hennie hadden namelijk een afspraak met de behandeld arts.Die vertelde dat er nog een hartfilmpje en een echo van het hart werden gemaakt.Ze hadden geprobeerd dmv medicijnen haar hart langzamer te laten pompen omdat dan de benauwdheid zou afnemen.Dit had tot gevolg dat haar bloeddruk erg toeneemt dus na 1 tablet zijn ze daar mee gestopt.Als ze haar tabletten voor de bloeddruk geven krijgt ze het weer benauwd.Geven ze haar plastabletten is niet goed voor haar afgenomen nierfunctie.Het komt er eigenlijk op neer dat ze niet weten wat ze moeten doen.Aan de hand van het hartfilmpje en de echo word gekeken wat ze nog kunnen doen.Rita en Hennie hebben het verzoek bij de arts neergelegd om geen zware onderzoeken meer te doen omdat dit lichamelijk te zwaar belastend voor haar is en ze wil het niet meer.

16.15 uur

Hennie belde en vertelde dat het redelijk ging en dat ze foto's had gemaakt van mama voor mij om op de site te zetten.De familie vind hier ook hun steun dus doe ik het niet alleen voor mezelf.

Het verschil met de vorige foto's is duidelijk te zien,ben toch geschrokken dat ze in zo'n korte tijd achteruit gaat.De arts was vanmiddag nog bij haar aan bed gekomen met het voorstel om haar net als met papa haar onder narcose te brengen en dan een beademingsbuis in de keel.Ze wilde dat absoluut niet en gelijk heeft ze.Zegt die arts ook nog het heeft bij u man toch ook geholpen.Nou dat hebben we gezien.

20.30 uur

Rita belde en vertelde dat het redelijk ging en dat ze spraakzaam was.Ze had alleen een aantal keren aan Rita gevraagd waar ze vader had gelaten.Rita zei dan weet je dat niet meer dan?Dan zei je och ja nu weet ik het weer.Ze ziet hem overal bij haar en in bed voelt ze hem liggen.Rita vertelde dat het huisje leeg gehaald word omdat ze toch niet meer naar toe kan.Moet je nagaan ze zat er net 3 dagen.A.s week gaat ze naar de schakelafdeling dat is het voorbereiden op het verzorgins tehuis.

11 September 2003

Vandaag weer naar Zutphen om bij mama op bezoek te kunnen.We waren iets te laat bij het ziekenhuis,maar achteraf maakte dat niets uit want Hennie,Rita en Mam hadden een gesprek met iemand van het verzorgins tehuis.Er is besloten haar niet naar de schakelafdeling te doen omdat ze daar eraan herinnerd word aan het overlijden van papa.Toen ze met haar aan kwamen rijden had ze de ogen dicht en lag heel zwaar te ademen.(Zobenauwd had ik haar nog niet gezien)Ze werd weer met het bed op een kamertje gereden waar we even bij haar konden zijn.Het is erg om je moeder zo te zien lijden.Ze kon alleen ja en nee knikken als je haar iets vroeg maar ze hield haar ogen wel dicht.Hennie zei tegen haar mam heb je het nog meegekregen dat je gelijk naar het verzorgingstehuis gaat en niet naar de schakel.Ze knikte ja.Hennie zei dat vonden ze beter voor je ivm papa en de herinneringen daar.Ik zei tegen haar hoef je in ieder geval niet terug naar het s'Heerensteen ze knikte nee.Je wilde graag met ons mee naar Budel he?Ja knikte ze.Maar goed dat we dat niet gedaan hebben mam zei ik nog anders had je bijna geen bezoek gehad.Hennie zei tegen haar als je weer beter bent ga je met ons mee in de auto naar Budel en drink jij je een stuk in de kraag.Even kwam er een glimlach op haar gezicht.Toch probeerde ze af en toe wat te zeggen op een gegeven moment zei ze heel moeilijk te verstaan:"Waar is Stian"Stian zei tegen haar ik ben hier mam en haar ogen gingen even open en ze zei: "Is een schat"Nou dan schiet je toch vol he maar ja je gaat natuurlijk niet huilen bij haar aan bed.Ze vroeg even later "Water"Hennie zei wil je water mam,ze knikte ja en Wim pakte een bekertje water voor haar met een rietje en gaf die aan Hennie, maar ze lag nee te schudden en opeens zei Hennie oh nee dat is de verkeerde kant anders kan ze niet drinken en slikken.Ik heb het bekertje overgenomen en heb haar even laten drinken wat erg moeizaam ging ze kreeg het water haast niet omhoog via het rietje.2x over heeft ze een slok genomen en duurde een hele tijd voor ze het kon doorslikken.Weer vielen haar ogen dicht ze is zo moe.We waren even later een geintje met haar aan het maken en ik zei tegen haar kijk maar uit knijp je zo de zuurstofslang dicht.Doe maar zei ze ben ik overal van af.Ze is ook zo benauwd het bed schokt gewoon door haar diepe in en uitademen.Ik had van Rita een foto gekregen waar papa en mama allebei opstaan en die wilde ze zien.Toen ze de foto bekeek dacht ze eerst dat er iemand anders op stond,toen wij vertelde dat zij het was met pappa zei ze:"Dat is een mooie herinnering"(Bah waarom zegt ze nou zulke dingen dacht ik bij mezelf)We hebben in totaal een ruim half uur gezeten maar ze heeft meer geslapen dan dat ze aanspreekbaar was.Het was 11.45 toen Hennie en Wim tegen haar zeiden zullen we je weer naar boven brengen mam want je moet zo ook eten.Ze trok een vies gezicht en schudde nee dat ze niet wilde eten.Maar ze moet wel naar boven anders kan ze het middagbezoek niet aan.Toen we weg gingen gaf ik haar een paar kussen en Stian gaf haar er 1 op het voorhoofd.Daar was ze het niet mee eens LOL ze zei "hee maar 1 kus oh zei Stian wil je er meer dan dat kan hoor en nu had ze er 4 gehad en dat was goed.Hennie en Wim reden haar de gang in en zei ze tegen mij:"Hee kus"ik zei tegen haar ik heb je al gekust maar je kunt er nog meer krijgen.Heb haar nog even geknuffeld en toen zei ze : "Dag schat" het is ook zo'n lieverd he probeer je dan maar eens goed te houden,dat lukte me dus echt niet.Stonden Stian en ik samen te snotteren buiten.We zijn even blijven wachten op Hennie en Wim hebben nog even wat nagepraat en zijn toen naar Peter en ellen vertrokken omdat we daar bleven eten.

16.00 uur

Heb ik bij Peter en Ellen even mijn zus Hennie gebeld om te vragen hoe het ging,ze vertelde dat ze wat gegeten en gedronken had.Dat ze weer aanspreekbaar was en het hele bezoekuur wat te vertellen had.Dat begrijp je toch niet he zo veranderlijk met het uur.

22.30 uur

We waren weer thuis en heb Rita gebeld die vertelde dat het redelijk met haar ging en dat ze wel weer wat te vertellen had.Maar ook elke keer weg viel.

12 September 2003

Om 12.30 uur heb ik het ziekenhuis gebeld om te vragen hoe het met haar is.Hun vertelde dat ze weer net als gisteren erg benauwd is en wel aanspreekbaar maar zelf nauwelijks kan praten maar wel stabiel.Omdat moeder heeft aangegeven niet meer te willen leven en om haar benauwdheid voor haar dragelijk te maken is er overleg geweest tussen de verpleging en de behandellende arts om haar aan de morfine infuus te leggen.De arts vond dat ze niet genoeg lijdt om haar nu al aan de morfine te leggen zei de verpleging.Ze vertelde dat wij als familie maar eens met de arts moesten gaan praten,maar niemand van ons doet dat.Het is zo raar om voor de moeder als het ware de dood te bestellen daar komt het toch eigenlijk op neer.Het is zo moeilijk.Wij vinden dat ze wel erg lijdt en dat ze zo'n dood niet verdient heeft het arme mens.De verpleegster zei tegen me dat haar lichaam gewoon op is en dat je haar met de dag achteruit ziet gaan.Ik mag hopen dat de natuur snel zijn werk doet hoe moeilijk het ook zal zijn voor de nabestaanden.

16.00 uur

Heb Hennie weer gebeld en die zei eigenlijk hetzelfde er is nog weinig veranderd.Ze heeft nog wel een waterijsje gegeten ze doet daar wel 20 min.over om die op te krijgen.Wel had ze s'middags 75 ml appelmoes gegeten en iets water gedronken.Het gesprek wat Hennie en Rita hadden gehad met de mensen van het verzorgingstehuis pakt toch anders uit dan verwacht ze zou namelijk niet naar de schakelafdeling gaan en nu is er besloten om haar maandag morgen 10.45 uur daar heen te brengen.Ik weet eigenlijk niet of ze dat zelf weet ze doen dit omdat er geen plek is in het verzorgingstehuis terwijl er afgesproken was dat ze net zo lang op deze afdeling bleef liggen tot er plek zou zijn.

20.30 uur

Met Rita gebeld ze was weer aan de klets geweest.Rita had op een gegeven momnet gevraagd heb je wel eens gezien hoe mooi het uitzicht is waar je ligt.Nee dat had ze nog niet gezien.Rita had haar met het bed naar het raam gereden en het bed op de hoogste stand gezet zodat ze naar buiten kon kijken.Ja ze vond het mooi om te zien had ze gezegd.Rita was weg gegaan had ze geroepen slaap lekker en tot morgen.Rita zei dat kwam er zo duidelijk uit.

22.30 uur.

Rita had het ziekenhuis nog gebeld en ze vertelde dat ze de medicijnen had geweigerd.De verpleging had gezegd wie zijn wij om haar te dwingen als ze zelf niet meer wil.Gelijk hebben ze toch.

13 September 2003

Om 16.00 uur Hennie gebeld ik zei en hoe gaat het met mam? Heel slecht zei ze om half 12 had ze nog even haar ogen open gehad vertelde de verpleging en vanaf dat moment is ze niet meer wakker geweest.Hennie zei elke keer dan slaat ze met de armen en ligt te gillen net of ze pijn heeft.Willy en Gerrit hadden nog geprobeerd haar wakker te krijgen maar ze reageert nergens meer op.Wim had haar hoofd nog anders gelegd ook toen geen reactie ze is dus heel ver weg.

19.00 uur

Ik heb met de verpleging gebeld die vertelde dat ze nog steeds sliep en dat ze over de hele dag maar 200ml vocht heeft gehad.De medicijnen weigert ze om in te nemen.Ik vroeg aan de verpleging of ze stervende is die gaf als antwoord:Ja ze ligt op sterven het kan met een paar dagen gebeurd zijn vooral omdat ze zo weinig vocht tot zich neemt.S'morgens om half twaalf had ze nog even haar oog geopend vertelde ze en daarna is ze niet meer wakker geweest.

20.30 uur

Rita is op bezoek geweest en de situatie is niet veranderd.

14 September 2003

Ik heb om 12.30 uur gebeld om te vragen hoe het gaat.De verpleging zei het is niet te geloven maar ze is weer bij ze heeft weer gegeten haar medicijnen ingenomen en ze praat ook weer.De ene keer is het duidelijk de andere keer hallucineert ze.Maar haar lichaam is helemaal op.Ik zei nog ben blij om het te horen,maar aan de andere kant is het voor haar beter als ze haar ogen sluit.De verpleegster zei ook het is zo dubbel maar voor haar is het beter.Maar het is ook erg vervelend voor jullie zei ze het ene moment is het niets en het andere moment knapt ze weer wat op.

16.00 uur

Hennie belde en zei dat ze eindelijk na twee dagen weer met mama had kunnen praten zo goed als het ging.Ze is uiteraad moeilijk te verstaan.Ze heeft een ijsje opgegeten wat gelijk staat aan 150 ml vocht.Dit moet doorgegeven worden,normaal houden ze op een lijst bij wat ze aan vocht binnen krijgt maar omdat het zo minimaal is doen ze dit niet meer.Infuus kunnen ze haar niet geven anders loopt het lichaam weer vol en neemt het vocht achter de longen toe.

20.30 uur

Rita belde die zei dat het redelijk ging ze had nog wat gepraat.Morgen om 10.45 uur word ze overgeplaatst naar de andere afdeling om haar voor te bereiden op het verzorgingstehuis.

Er speelt van alles door mijn hoofd (papa was daar ook heen gebracht en stierf de volgende dag).

23.00 uur

Rita belde en vertelde dat ze haar medicijnen weer had geweigerd.Het lijkt wel of ze sávonds meer de moed laat zakken dan s'morgens.

22 September 2003

Ik vertel nu over een aantal dagen.

Donderdag ben ik bij haar geweest en ging het erg slecht met haar.Ze wilde dingen zeggen maar ze kon gewoon niet praten.Het enige wat je hoorde was een beetje gemompel.Ze viel elke keer in slaap en ademde onregelmatig.Ze haalde dan een diepe zucht en ademde niet meer en dan weer een zucht .Ik dacht zo meteen gaat ze dood terwijl we het niet eens in de gaten hebben.Ze is erg vermagerd omdat ze dus niets eet of nauwelijks drinkt.Het enige wat ze wel wil is een waterijsje.Stanley en Nathalja hadden vrij van school zodat ze hun oma nog even konden zien.De verpleging had mij verteld dat het ieder moment afgelopen kon zijn.Ze was blij om hun te zien af en toe lachte ze iets.Stanley noemt ze de haas omdat ze hem nog steeds door het ziekenhuis ziet lopen.Ze wilde dat Stanley even bij haar kwam,"Hoi schat zei Stanley"Ze hield hem de hand vast.Nathalja had het erg moeilijk om haar oma zo te zien.Ik had haar even naar de gang gestuurd.Ik ging op een gegeven moment kijken waar Nathalja was,dus ik keek om de deur.Mijn moeder hield me de hele tijd in de gaten.Ik zei tegen haar wat kijk je mam ik ga niet weg.Oooh zei ze.Dus op dat moment was ze aardig bij.Stian was gein met haar aan het maken kon ze wel om lachen.Toen we weg gingen liep Jessica met ons mee en Hennie,Wim,Stanley en Nathalja hebben haar naar de afdeling gebracht.

De volgende dag het is onvoorstelbaar.Ik belde het ziekenhuis op en vroeg hoe het met haar ging.Ze vertelde mij dat mam anderhalf uur op de stoel had gezeten en dat ze zelf om drinken had gevraagd.HET IS TOCH NIET TE GELOVEN.Samen met de andere dame op haar kamer hebben ze op de stoel gezeten.Het enige wat ze wel doet is het weigeren van haar medicijnen.Ze krijgt wel pijnstillers (Diclofinac dubbele dosering zetpillen en 1000 mg paracetamol zetpillen).Ze heeft nu bijna geen pijn meer.Toen Hennie s'middags bij haar was ging het nog steeds zo goed met haar.Hennie zei al heb tenminste weer wat met haar kunnen praten.Ze heeft vla gegeten en een ijsje.Hennie zei al tegen mij,jij bent weer geweest dan knapt ze weer op.s'Avonds is Rita geweest ze was nog steeds zo goed.

De rest van de dagen gaat het nog steeds zo goed met haar.Ze neemt meer vocht tot zich dus daarom zal ze zich wel beter voelen.Gisteren had ze tegen Hennie gezegd dat ze graag wilde douchen,Hennie had dat overlegd met de verpleging ze zei dat als ze tijd hadden en genoeg personeel dan zouden ze haar even lekker douchen.En dat ze haar haren geknipt wilde hebben.Ik belde het ziekenhuis ze vertelde dat ze net in bed lag omdat ze haar wens om te douchen even hadden gedaan.Ze is alleen helemaal uitgeput vertelde de verpleging.Donderdag komt de kapper bij haar vertelde de verpleegster.Ik zei tegen haar gelukkig heeft ze weer wat meer zin om te leven.Ja zei ze het is wonderbaarlijk dat ze zo opgeknapt is.S'middags is Hennie weer bij haar geweest en het ging goed ze had twee ijsjes gegeten(elk ijsje is 150 ml vocht)ze had vla gegeten.Ik mag hopen dat het zo doorgaat en dat ze donderdag ook aanspreekbaar is als ik er ben.

25 September 2003

Stian en ik kwamen in het ziekenhuis aan we zijn gaan zitten in de wachtkamer bij de spoedeisende hulp en hebben gewacht tot mama naar beneden kwam.Hennie en Wim kwamen er alleen aanlopen en ze zei tegen me:Mama komt er zo aan ze zijn haar even in een rolstoel aan het zetten.Ik zei tegen Hennie is ze zo goed dat ze dat aan kan dan.Ja hoor zei ze moet je zo maar opletten.Het duurde even want ze moet dan met een lift uit haar bed gehaald worden omdat ze niet meer kan staan.Hennie vertelde me dat ze haar gewogen hadden en dat ze nu al 30 kilo was afgevallen.Nathalie kwam met haar aanrijden ik liep meteen naar haar toe even zoenen en een bloemetje geven.Ze zag er zo anders uit nu ze rechtop zat.Haar hoofd hing naar rechts en kletsen kon ze aardig alleen sommige dingen zijn moeilijk te verstaan omdat ze linkerhelft van haar tong verlamd is.Ze werd met haar rolstoel in een kamertje gereden waar we de laatste donderdagen elke keer zaten.Ze had de bloemen op schoot,ik zei tegen haar het lijkt wel of je de avondvierdaagse hebt gelopen LOL.Nou zeg ze was dat maar waar.Doordat ze de laatste tijd zo weinig gedronken had laten nu alle velletjes in haar mond los en die moet ze dan zelf weghalen,normaal heeft ze daar op de afdeling een soort sponsje voor maar nu deed ze dat met een stukje keukenpapier.Door dat ze zo is afgevallen zakt haar bril steeds naar beneden ze probeert het dan zelf goed te zetten bij haar neus maar omdat ze geen richtingsgevoel heeft zit ze met de vingers tegen haar brilglazen aan.Maar ze wil alles zelf doen en dat is natuurlijk goed.Alleen het drinken dat gaf Hennie haar.Ze was ook weer even in de war ze zei tegen Nathalie waar heb je die kleine gelaten waar je net op mijn kamer mee op schoot zat.(Nathalie heeft geen kinderen)Dus Nathalie haar vertellen dat ze geen kinderen heeft.Maar toch heb ik het gezien zei ze.Nathalie maakte er maar een geintje van want er tegen in gaan heeft geen zin.Nathalie heeft op de afdeling gewerkt waar mama nu ligt en als Nathalie op bezoek komt verzorgt ze haar oma ook.Ze doen samen oefeningen om haar geheugen te trainen e.d.Toen Nathalie weg ging riep mama Daaaag troel tot morgen.We hebben nog een tijdje met elkaar zitten kletsen maar mama had toch wel het hoogste woord alleen je moet goed luisteren wat ze allemaal zegt.Ze vertelde dat ze haar gebit niet meer in deed omdat ze anders haar medicijnen in moest nemen en dat ze toen van alle medicijnen poeder hadden gemaakt en daar was ze erg misselijk van geworden.Tegen 16.45 uur zei Hennie mam je moet zo weer naar boven want ze gaan daar zo eten,toen kwam ze er achter dat ze vanmiddag van alles was misgelopen haar ijsje en appelprakje.Hennie zei tegen haar als we boven zijn voer ik je dat appelprakje nog en dan gaan wij ook naar huis en kun je lekker gaan slapen.Ik en Stian hebben toen afscheid van haar genomen.Hennie heeft haar van de kamer gereden en op de gang nog even een paar kussen en een aai over haar bol.Toen zegt ze tegen mij wil je nog meelopen naar de lift ik zei ja hoor tuurlijk wil ik dat.Wim had al op een knop gedrukt dus de lift was er al.Wim zei de lift is er ,Nou zegt ze die liften kunnen wel even wachten.Ze wilde niet dat we al weg zouden gaan.Maar ik zei tegen haar mam je moet nu wel naar boven dan kan Hennie je nog de appel voeren.Oh ja zei ze dat is ook zo.Ze zwaaide nog een paar keer met haar zakdoek anders kan ze niet zwaaien en probeerde nog om te kijken.Zo goed had ik haar de laatste weken niet meer gezien.

26 September 2003

Hennie belde ze vertelde dat het nog steeds zo goed ging met mama en dat nu al een week lang.Ze drinkt nu ongeveer anderhalve liter vocht per dag.Dat is toch heel wat meer dan de vorige weken.De pijnstillers helpen haar ook nog steeds goed.Nathalie had met haar oma woordjes geschreven.Nathalie had een K opgeschreven en moest zij er een woord van maken.Maar Nathalie had en snel woord neergezet van drie letters dus je kan wel raden wat.Ze had in een deuk gelegen.

27 September 2003

Hennie belde het ging vandaag niet goed,ze had nauwelijks gedronken of gegeten en had het erg benauwd kon daardoor ook niet of nauwelijks praten.Ik zei ook tegen Hennie dit is wat die verpleegster al zei het ene moment gaat het hartstikke goed en het ander moment gaat het bergafwaarts.

s'Avonds heb ik met Evert gebeld die zei ook haast hetzelfde en dat hij dacht dat ze elk moment dood kon gaan hoe ze erbij lag.Niet meer praten erg benauwd de hele tijd slapen.Rita en Evert hebben haar huisje op het s'Heerensteen al weer leeg gehaald omdat ze daar toch nooit meer naar toe kan.

Ik heb tegen 22 uur met het ziekenhuis gebeld en de verpleging vertelde dat ze zo ineens weer achteruit gaat en dat ze veel sliep.Ik zei nog tegen haar dat begrijp je toch niet he donderdag toen ik er was zag ze er zo goed uit en ging het ook goed en dan ineens slaat het weer om.Ja zeg ze dat hoort bij het ziektebeeld.

28 September 2003

Hennie belde:Vandaag ging het nog slechter dan gisteren ze had nu de hele dag alleen een ijsje(55cc) gegeten tijdens het bezoekuur.Hennie zei  ze slaapt veel.Het enige wat ze over de hele dag verder heeft gehad zijn haar zetpillen tegen de pijn.

20.30 uur

Rita belde en er was nog weinig veranderd als ze slaapt laat ze de tong helemaal uit de mond hangen.Rita zegt dat is zo'n naar gezicht.Ze knikt alleen maar ja of nee omdat ze niet kan praten door de benauwdheid.Over de hele dag heeft ze alleen dat ijsje gehad.

29 September 2003

Tegen 15.00 uur heb ik met de afdeling gebeld om te vragen hoe het met haar gaat.De verpleegster vertelde dat er weinig verandering was en dat ze erg apatisch reageerde.Drinken en eten gaat erg moeizaam ze hebben er een beetje roosvice in kunnen krijgen.

16.15 uur

Hennie belde ze was eerder weg gegaan bij mama omdat ze haar niet wakker konden krijgen ze sliep al vanaf s'morgens 10 uur.Hennie had gezien dat ze in de catheter allemaal bloedstolsels in de urine had.Volgens de verpleging zou dit een bijwerking van de diclofinac kunnen zijn.Maar we weten ook dat haar nieren niet goed meer werken.Haar arm slaat alle kanten op ze heeft er geen controle meer over.

20.30 uur

Rita Belde en zei dat ze weer wakker was toen ze in het ziekenhuis kwam.Willy en Gerrit zaten al bij haar aan bed.Mama vroeg aan Rita of er eten op de kamer was,er bleek nog vla te staan en dat wilde ze graag hebben.Rita heeft haar de vla gevroerd.Mama vertelde (wel heel moeizaam)dat ze zoveel had geslapen omdat ze haar vanacht om de 2 uur hadden omgedraaid (ivm het doorliggen)omdat ze haar rug al zo erg stuk heeft.

30 September 2003

Ik had tegen half drie het ziekenhuis gebeld en de verpleging vertelde dat het weer redelijk met haar ging.Ze had wat soep gegeten(Word nog steeds allemaal gevoerd).Ze was duidelijk beter dan de dag ervoor werd mij verteld.

s'avonds voelde ze zich zo goed dat ze aan Rita vroeg wat er te doen was in het ziekenhuis en of ze daar ook heen kon.Er bleek een harmonica-orkest te spelen en daar wilde ze graag heen.Rita had tegen haar gezegd: als je het niet meer volhoudt dan geef je dat door aan de verpleging.Maar ze was tot aan het eind gebleven ze vond het zo mooi.

1 Oktober 2003

Ik belde vanmiddag naar Hennie om door te geven dat we zondag naar Zutphen komen ipv. donderdag.Hennie zat al bij haar en ik zeg tegen Hennie laat haar maar kiezen wat ze wil.Of ik kom morgen alleen met Stian of we komen zondag met de kinderen.Ze wil ook graag Stanley en Nathalja zien dus gaan we zondag ochtend vroeg weg.

17.00 uur

Hennie belde en vertelde dat ze vanmiddag 2 ijsjes had gegeten en iets van vla dacht ik.Ze had gemopperd dat ze alles moest opeten wat wel weer lachen was,want ze kan zo lekker uit de hoek komen.Ze is goed aanspreekbaar.

9 Oktober 2003

Gisteren kreeg ik te horen dat het de laatste keer zou zijn dat ik bij mijn moeder op bezoek mag.Het hoofd van de spoedeisende hulp wilde het niet meer hebben.Er word wel naar een andere oplossing gezocht zodat mama en ik elkaar wel kunnen blijven zien.Het personeel van haar afdeling was er ook niet over te spreken en maakte haar dan ook voor een niet herhaal baar iets uit.We hadden nog even een plantje gekocht voor haar en het uitzoeken van een kaartje vind ik dan moeilijk omdat je weet dat ze niet meer beter zal worden.Ik had gekozen voor het kaartje KOP OP HE.We zaten te wachten bij de ehbo afdeling en ik hoorde aan het alarm van haar matras dat ze eraan kwam.Hennie en Wim brachten haar naar een kamertje waar we elke keer met zijn viertjes bij haar zitten.Ik heb haar gekust en het plantje gegeven en maakte nog de opmerking die Stian had gemaakt in de bloemenzaak over het kaartje.Ik zei tegen haar weet je wat Stian zei over je:Dat is een mooi kaartje en dat jij net zoveel rimpels hebt als dat hondje op dat kaartje.Daar moest ze toch om lachen.Ik zei tegen haar mam je weet dat ik vandaag hier voor het laatst ben voorlopig tot ze een oplossing hebben.Ja zei ze dat stelletje rotdraken hier in het ziekenhuis.Ze was erg moe omdat ze een hele tijd in een stoel had gezeten.Toch was ze erg spraakzaam,maar voor mij af en toe moeilijk te verstaan.Als ik haar niet verstond zei ik wat zeg je?Op een gegeven moment begint ze te praten van:zal-ik-dan-maar-zo-praten.dus woord voor woord ik moest er wel om lachen.Ik zei tegen haar zo kan ik je wel beter verstaan.Ze wilde laten zien hoe hoog ze boven het bed hing als ze in de tillift zat dus beurde ze haar arm op die verlamd is geweest maar de controle over haar arm is nog niet goed.Dus met een plof viel die weer neer.Hennie heeft haar hand vastgehouden.Op een geven moment zegt ze nu loop ik zeker mijn eten mis he.Ja zei Hennie dat zal ik je zo wel voeren als we boven zijn.Dat was goed.Wim haalde de stekker van haar matras uit het stopcontact en dat alarm begon weer te piepen.Oh zegt ze is dat het teken dat we weg moeten omdat Hennie met haar bed begon te rijden.Ja zei Hennie dat is een teken dat we weg  moeten(anders wil ze niet naar boven)Op de gang heb ik haar gekust en gezegd dat ik elke dag bel om te vragen hoe het met haar is en dat was goed zei ze.Ik wilde weggaan en toen zei ze nee kom eens,maar ik begreep haar niet,Hennie zei ze wil dat je even bij haar komt.Ik wil je nog even knuffelen zei ze en ze pakte me vast om mijn hoofd en kuste me.Stian moest ook nog even kussen dag knul zei ze.En toen reden Hennie en Wim haar naar de lift en ze riep maar doeii en zwaaide tot de lift dicht ging.Hennie belde me later en vertelde dat ze niets wilde eten want ze was misselijk als ze het al rook.Sávonds belde rita en die vertelde dat ze alleen maar had liggen slapen.