Vandaag loop ik de velden af

van mijn herinnering

Daar waar ik me 't liefst begaf

voel ik een siddering

 

en zie de weide weer vol jou,

je armen wijd om lief te kozen

Geen zwarte grond, geklapte rozen:

groen het gras, de lucht felblauw

 

Bewogen ben ik teruggekeerd

in 't heden en weer op mijn schreden

Er heerst stilte in het hof van Eden,

bevroren en geconserveerd

 

Maar licht doordringt elk klaproosblad,

verheft het veld tot lampionnen,

zee van duizend lentezonnen

daar waar ik jou heb liefgehad

 

~onbekend~

Ingezonden door:Anneke Knol