Over het pad der tranen
loop ik met zachte tred en
ween.
Jij hebt ons nu verlaten
zachtjes ging je van ons heen.
In een andere wereld,
waar het licht eeuwig blijft
schijnen.
En er altijd vrede zal zijn,
waar vleugels van deze vrede
hun prachtig verenkleed blijven
behouden.
Geeft het ons alleen maar pijn.
Dat jij niet meer bij ons kunt
zijn.
Verdrietig,en alleen,maar bang,
veeg ik voorzichtig de laatste
traan van mijn wang.
Jouw leven is te snel voorbij
gegaan.
In onze gedachten blijf jij
voortbestaan.
Nu jij deze vrede voor altijd
hebt verworven.
Is er ook een heel klein stukje
van onszelf gestorven.
Ingezonden door : Nora Kolder
