Nathalie en Jessica vertellen over hun oma haar laatste dag.

Tegen 11.30 werd Rita door het personeel v/d Schakelafd. gebeld dat het slecht met oma (moeder) ging.Was erg benauwd controles zoals pols en tensie waren niet te meten, Rita is met Jessica naar het ziekenhuis gegaan waar ze al gauw een gesprek met de dienstdoende arts hadden, die kwam met de bevindingen dat onze oma of een C.V.A. (hersenbloeding) gehad had of een maagbloeding. dit was eventueel te onderzoeken maar dat vond de fam. niet meer nodig. Het onderzoek was erg belastend en dat zou ze zelf ook niet meer gewild hebben. De arts wou de situatie eerst even aanzien door eerst de pijn medicatie te verhogen waaronder de diclofinac supp en paracetamol supp. In die tijd warenRita en Jessica weer bij oma op de kamer en zagen hoe oma lag te vechten voor haar leven, en het erg benauwd en pijn had. Rita vroeg aan oma heb je pijn mam, en die zei toen ja kreunend. Rita is toen weer naar de arts gegaan en zei dat ze toch erg veel pijn had en wou dat er met morfine begonnen werd. De arts stemde toen in om 6 keer daags om de 4 uur dus 5mmg subcetaan te gaan spuiten. Ondertussen waren Hennie,Wim,Nathalie en Henri gearriveerd.Oma kreeg om het 13.15uur de eerste spuit met 5mmg morfine subcetaan ingespoten door de zuster Marjan die oma erg graag mocht. Dat is een zuster die altijd vrolijk is en de hele dag door zingt dat vond ze altijd prachtig toen ze nog goed was. Toen ze net de spuit gehad had was ze nog wakker keek met grote ogen en het was net alsof ze ons wat wou vertellen maar had daar de kracht niet meer voor. Ondertussen kwamen Willy en Gerrit binnen en iets daarna kwamen Bennie en Diny. Om de beurt zaten we bij oma aan bed en hielden haar hand vast en gaven we haar een kus op haar voorhoofd, of een aai door haar gezicht, waar ze ook niet op reageerde. Zo,n kwartier na de ingespoten morfine zag je dat de mond die door het erg benauwd zijn heel ver open stond langzaam aan heel rustig dicht ging en de ademhaling steeds meer naar boven toe kwam eerst duidelijk een ademhaling vanuit  de buik toen vanuit de borst. Ze ging vrij snel steeds verder achteruit en Wim en Hennie besloten om kleding op te gaan halen die moeder graag aan wou als ze zou komen te overlijden. Ze gingen 14.30 kan iets later geweest zijn weg en oma is om 14.55uur rustig ingeslapen in het bijzijn van: 

Evert

Rita

Willy

Gerrit*

Bennie

Diny

Henry

Jessica

 Nathalie

 Toen ze was ingeslapen hebben we nog even bij haar staan kijken met zijn allen, en zijn we de rest van de familie gaan bellen. Nathalie is naar de verpleging gegaan om die in te lichten zodat de dienstdoende arts gebeld kon worden om te komen schouwen ( vaststellen van het overlijden) Jessica belde Wim en Hennie om te zeggen dat Oma overleden was, ze stapten net uit op de parkeerplaats bij het ziekenhuis, dus die kwamen gauw naar boven toe. We zijn toen met zijn allen achter in de gang in een kamer bijeen gekomen om wat te drinken en om op de arts te wachten. Nathalie ging naar de verpleging toe om te zeggen dat ze Oma wilde afleggen en zelf naar beneden naar het  Mortuarium wilde brengen.(Nathalie heeft gewerkt op de afdeling waar oma lag) Toen Nathalie weer terug kwam in de kamer vroeg Jessica hoe dat gebeurt het afleggen, Nathalie legde dat uit en vroeg of ze ook mee wou helpen of kijken en dit wou ze wel graag. De familie heeft met elkaar zitten praten en drinken in de kamer daarvoor. Jessica en Nathalie werden opgehaald door de zuster. Marjan (met wie Nathalie haar opa ook heeft afgelegd) Eenmaal op de kamer besloot Jessica om alleen maar te kijken omdat ze bang was dat ze wat verkeerd deed of in de weg stond. Ik (Nathalie) heb Jessica uitgelegd stap voor stap wat er ging gebeuren, als eerste hebben we de catheter verwijderd deze was al helemaal aangeslagen met bloed en viezigheid. Daarna werd oma gedraaid op haar zij om de decubitus plek onderaan de rug/stuit opnieuw te verbinden. Jessica deze wond laten zien waar ze best van schrok dat ze zo groot waren, doorsnee van ongeveer 35 a 40 cm  en behoorlijk diep. De stuit werd eerst gewassen en toen verbonden en er werd een incontinentie mat met een plak strip  voorgedaan ook uitgelegd waarom dat gebeurd, dat vangt eventueel de resten/ontlasting op die nog in het lichaam zijn. Als laatste hebben we haar gebit ingedaan en Jessica ook laten voelen hoe de kaak verstijfd,en daarna weer wat soepeler word. Doordat oma de ogen wagenwijd open had kregen we het linker oog wel goed dicht en het rechter oog hield Jessica een koude compres op zodat het wat verder opstijft en het oog dicht blijft, dit was echter niet het geval, elke keer ging het oog langzaam los maar dat paste er ook wel bij oma zeiden we met z,n drieén dat ze nog even wou spieken of we alles wel goed deden. Ondertussen kwam de arts binnen om te schouwen die vertelde dat ze toch was geschrokken dat het zo snel gegaan was en condoleerde ons en ging naar de familie toe.

 

Toen we oma zover klaar hadden dat ze er goed bij lag ben ik (Nathalie) de rest van de familie gaan halen zodat ze oma nog even konden zien voordat ze naar het mortuarium gebracht werd. Dit was erg emotioneel voor ons allemaal maar toch ook wel met de gedachte dat het zo goed is, en dat dit was wat ze wilde naar opa toe. Rita,Evert,Henry en Henri hebben de kamer van oma leeg gepakt en de spulletjes ingepakt. Jessica,Nathalie en Marjan en nog een zuster hebben oma naar beneden naar het mortuarium gebracht. Eenmaal beneden hebben we oma met z'n drieen overgetild op de Ba ( zo wordt de stalen tafelbak genoemd  waar de overledenen op komt te liggen) We hadden oma in 2 keer goed liggen, hebben nog even afscheid genomen en Nathalie heeft oma in de  koeling gereden Jessica en ik(Nathalie) zijn toen weer naar boven gegaan en hebben Evert en Rita opgehaald en zijn toen naar huis gegaan.

 

 


 


    
 



Created for you with love