Kom maar

 

Kom maar onder mijn takken,verschuil je in mijn groen
Net zoals de vogeltjes ook bij mij wel doen

Zoek er maar een plaatsje  mijn arme lieve kind
Ik ruis voor jou mijn blaadjes  met de lieve zachte wind

Droog de tranen uit je ogen vertel het mij maar allemaal
Er is geen boom hier die niet luistert  naar jou verdriet en jou verhaal

Is er even niemand anders  die zijn arm om je heen kan slaan
Leg je armen om mijn stam heen  en laat die tranen dan maar gaan

Hoewel ik niet kan praten hoor ik wel wat je bedoelt
En ik denk dat voor je weggaat je mijn troost wel hebt gevoeld

Neem een blaadje van mij mee droog daarna je laatste traan
En weet dat er een boom is die voor jou zal blijven staan.

Geschreven en ingezonden door: Lambert