Je weefde zo mooi door 't leven

zo met een schoonheid om je heen,

wat voelbaar was voor iedereen.

Jou eenvoud met die lieve vragen.

Jou zorgen die laatste dagen.

 

Ook heb ik veel van jou geleerd,

al sprak ik je maar even.

De kleuren die het leven gaf,

wist jij er in te weven.

 

Ik hoop dat jij dit ook zo voelt,

en jij mij ook zo kent.

Zodat,als ik je weer ontmoet,

geen vreemde voor me bent.