Mijn Hond

jij weet hoe ik me voel
op ieder moment van de dag
aan mijn gevoel kun je merken
wat je op dat moment allemaal mag

je hebt me jouw hart gegeven
niet een beetje , maar voor 100 procent
ik ben als persoon pas volledig
als ik weet dat jij er bij thuiskomst bent

wat ik tegen mensen niet wil zeggen
zeg ik met een gerust hart tegen jou
jij geeft me die onvoorwaardelijke liefde
of ik nu wel of niet van je hou

die heerlijke wandelingen samen
door het park of in het bos
als ik eenmaal met jou alleen ben
laat ik gevoel en emotie helemaal los

als ik met jou naar buiten ga
loop ik met opgeheven hoofd rond
want ik ben enorm trots
dat ik het baasje mag zijn van mijn hond


© 2006  Angel
Honde bestaan
 
Bijna is de tijd gekomen.
Dat voorbij zijn de dromen.
De werkelijkheid is hier.
Geeft ze werkelijk geen zier?
Weg doen moest hij de hond.
Ze zei het met  een grote mond.
Dat ze niet hield van dieren.
Die konden haar niet plezieren.
Teveel last ze zijn niet schoon.
Was dat dan de hond zijn loon?
Zoveel jaren was hij trouw.
Zulke vriend vind je niet gauw.
Hij moest gaan naar andere mensen.
Een hond mag hebben geen wensen.
Zou hij voelen ook de pijn?
Van het afscheid dat moest zijn.
Plaats moet hij maken voor haar.
Geen plekje meer voor hem daar.
Te hopen dat zij is het waard.
Want een vrouw met zo een aard.
Heeft hij daarmee een goed leven?
Hoeveel moet hij dan nog geven?
De tijd zal dit alles leren.
Of hij zoiets kan blijven eren.
©Cathy vd Biezen
 
 



mail deze link!
Vul het emailadres van de ontvanger in: