-
Het
streepje
-
-
Ik
las over een man die sprak
-
op
de begrafenis van een vriendin.
-
Hij
verwees naar de data op haar grafsteen:
-
van
het begin - tot het einde.
-
-
Hij
merkte op dat haar geboortedatum voorop stond
-
en
sprak met tranen over de datum daarachter.
-
Maar,zei
hij,het belangrijkste van al
-
is
het streepje tussen die jaargetallen in.
-
-
Want
dat streepje vertegenwoordigt de hele periode
-
die
zij levend op aarde heeft doorgebracht....
-
En
nu weten alleen zij die haar beminden
-
wat
dat streepje waard is.
-
-
Want
het gaat niet om hoeveel wij bezitten:
-
De
auto's....het huis....het geld.
-
Wat
telt is hoe wij leven en liefhebben
-
en
hoe we ons streepje invullen.
-
-
Dus
denk hier lang en diep over na....
-
Zijn
er dingen die je wilt veranderen?
-
Want
je weet nooit hoeveel tijd je nog hebt.
-
(je
bent misschien al halverwege het streepje)
-
-
Als
we maar voldoende blijven stilstaan
-
bij
wat waarachtig en echt is,
-
en
altijd proberen te begrijpen
-
hoe
andere mensen zich voelen.
-
-
En
als we ons minder snel opwinden,
-
en
meer waardering tonen
-
en
houden van de mensen in ons leven
-
zoals
we nog nooit van iemand hebben gehouden.
-
-
Als
we mekaar met respect behandelen
-
en
vaker glimlachen....
-
In
het besef dat dit speciale streepje
-
misschien
nog maar even duurt.
-
-
Dus
als jouw grafrede wordt uitgesproken,
-
de
daden van je leven opnieuw opgedist,
-
ben
jij dan trots op de dingen die ze zeggen
-
over
hoe jij je streepje hebt ingevuld?
