|


Fantastische
oma
Het
lijkt wel eeuwen geleden
Wat gaat de tijd toch snel
We gingen altijd samen zwemmen
Als ik iets weet dan is dat het wel
Bijna ieder weekend logeren
Naar de kaasboer op de hoek
Foto`s kijken deden we weinig
Maar altijd de dia`s op het doek
Altijd als wij kwamen
zat U met een kadootje klaar
U wist wat wij graag wilden
En raakte met die kadootjes altijd een snaar
Wat heb ik genoten
van al die momenten met U
Nu bent U er niet meer
en wat moet ik nu?
Bij U voelde ik me heerlijk
Die weekenden waren zo fijn
Ik hoop dat ik ooit later
Net zo`n fantastische oma zal zijn !
© 2006 Angel

Lieve
Opa
Lieve
opa, ik voel zo met U mee
U heeft zo enorm veel verdriet
Ik wil U zoveel mogelijk steunen
Maar wegnemen kan ik het niet
Om U zo te zien
Maakt me zo vreselijk machteloos
Ik kan helemaal niets doen
En dat maakt me nu juist zo boos
Ik kan U alleen maar helpen
door heel veel bij U te zijn
Ik weet, U waardeerd dit enorm
Al maakt het geen einde aan Uw pijn
Ik probeer zoveel mogelijk te praten
En hopelijk geef ik U goede raad
Ik kan alleen maar hopen
Dat het U in de toekomst beter gaat
U heeft hele lieve kinderen
En kleinkinderen, dat scheelt
Ik hoop voor U dat de tijd
Een groot deel van de wonden heelt...
© 2006 Angel

Lieve
oma
Elke
dag tijdens de afwas
Sta ik te staren en te dromen
En wacht ik op het moment
Dat U weer gewoon binnen zult komen
Ik ben nu bijna jarig
Komt U dan ook misschien?
Het is al maanden geleden
Dat ik U hier heb gezien
Na een aantal minuten besef ik
Dat U nooit meer hier zult zijn
De hoop dat U op m`n verjaardag komt
Is helaas maar schone schijn
U bent echt op reis
En trekt hier nooit meer aan de bel
lieve, lieve Oma
ik mis je nog zo.... Vaarwel....
© 2006 Angel

Het
is al een tijd geleden
Dat U naar de hemel bent gegaan
De gedachten gaan mijn hoofd niet uit
Ik denk er nog elke dag aan
U was zo enorm bijzonder
Echt de spil van het gezin
Waar Uw leven eindigde
Startte een nieuw leven in een ander gezin
Ik had nog zoveel willen zeggen
Maar de woorden kwamen mijn mond niet uit
Nu kan ik U niet meer bereiken
Alleen nog zonder woorden, zonder geluid
Toch moeten we weer verder
Om iets moois van ons leven te maken
één gedachte troost me daarbij wel
Dat ik weet, dat U altijd over ons zult waken....
© 2006 Angel

Grootmoeder
Een
grootmoeder in je jonge jaren.
Ze verving je moeder niet te verklaren.
Het waren de zware oorlogs tijden.
De mensen moesten toen veel lijden.
De kinderjaren gingen voorbij.
De school jaren kwamen naderbij.
Zo kwamen de ouders het kind halen.
Verdriet en tranen in grote getalen.
Een heel klein kinderhart.
Zo gebroken en vol met smart.
Het was een kinder leed.
Dat men toch nimmer vergeet.
Je grootmoeder bleef in heel haar leven.
Jou de grootste liefde geven.
Vergeten doe je haar nooit meer.
Haar gemis doet je nog steeds zeer
©Cathy
vd Biezen
- Grootouders
-
- Je
groot ouders waren een begrip in je leven.
- Zoveel
liefde en plezier deden hun je geven.
- Als
kind was het een feest.
- Als
je naar oma en opa was geweest.
- Ze
woonden in een huisje op de hei.
- Veel
bloemen en velden het
maakte je blij.
- Bij
oma kon je altijd terecht.
- Altijd
had ze het goede woord of gerecht.
- Opa
had de mooiste verhalen.
- Toen
de stropers nog
deden welvaren.
- Wat
een geweldige en mooie tijd.
- Helaas
dat ook dat
voorbij glijd.
- Ze
waren een zegen in je leven.
- Deze
grootouders jou gegeven.
- Toen
de tijd kwam dat je ze moest missen.
- Had
je nooit of te nimmer kunnen gissen.
- Hoe
het leven zonder hun zou zijn.
- Had
je nooit gedacht het deed zoveel pijn.
- Te
leven zonder hun liefde.
- Hoezeer
dat zoiets je griefde.
- Maar
je weet het was een zegen hun te kennen Aan hun gemis
daar doe je nooit aan wennen
-
©Cathy
vd Biezen

Mijn
Opa
Mijn
opa is een lieverd
Al zolang als ik hem ken
Maar nu ik naast hem zit
Weet hij niet meer wie ik ben
Het verleden is hij kwijt
Volledig uit zijn hoofd gewist
Dat hij zijn naasten niet meer herkend
Moet vreselijk zijn dat hij dit mist
De laatste jaren dat hij bij ons zal zijn
Wil je nog zoveel met hem delen
Zijn ziekte laat dit niet meer toe
Want hij dementeerd net als zovelen...
© 2006 Angel


|