Dementie er is al zoveel over geschreven
Maar er ook net zoveel over gezwegen
Een groot mysterie er om heen
Waarom hij/zij wel en niet iedereen

Ouders die hun kinderen niet meer herkennen
is iets waar je maar niet aan kunt wennen
Altijd de vraag "sorry wie was je ook al weer"
doet je elke weer zoveel zeer

Dan bekruip je wel eens het gevoel om niet meer te gaan
Ze weten immers niets meer van je bestaan
Maar ja het blijven toch je ouders
en de volgende keer recht je toch weer je schouders

Opeens een ogenblijk van een helder moment
en weten ze heel even weer wie je bent
Dan glijdt er een blijde lach over hun gezicht
en word dan weer op het oneindige gericht

Dan ben je blij dat je toch weer bent gegaan
dat ze even wisten wie er voor hun heeft gestaan
Je krijgt dan toch een gevoel van tevredenheid
al was het maar door deze ene kleinigheid


(A.Pals)

Ingezonden door:A.Pals