De kaars is opgebrand
Uw licht schijnt niet meer.
Ik pak nog even u hand
en geef u een kus,
de allerlaatste keer........
Waarom moest dit gebeuren,
en waarom zo vroeg ?
Na een lijdensweg bent u
gaan slapen,het werd alleen
nooit meer morgen.
Gelukkig leeft u nu in een wereld
waarin u alles weer kunt doen.
Alles,net als vroeger,
alles net als toen.
Gelukkig zitten de herinneringen
in ons hoofd. Dat is iets dat onze
pijn nog iets verdoofd.
Het leven gaat zonder u gewoon
weer door,hoe moeilijk dat ook is.
Maar mama 1 ding moet u weten,
en dat is dat ik u vreselijk mis !
Rust zacht lieve mama..............
Ingezonden door : Elly Damen
